Steeds minder ‘vluchteling’

- ‘Kijk dit heet een ‘koe’ in het Nederlands.’ Zeg ik,
‘Oke, bij ons heet dat ‘baqara, één baqara, meerdere baqar’. -
‘En dit is een ezel!’ - ‘In het Arabisch is dat een ‘himaar’ In het Arabisch noemen wij iemand die heel erg dom is een ‘himaar… ‘
- ‘Oh in het Nederlands is dat precies hetzelfde!’

Mijn Arabisch is erop vooruit gegaan de laatste tijd, net als zijn Nederlands. We lopen door de weilanden en langs koeien, schapen en kippen. Alles benoemen we in onze eigen taal. Hij verteld me dat hij vroeger een boerderij had in Syrië die zo groot was als heel Leiden. De zon schijnt, we halen een ijsje en alles is even goed. ‘Ik voel me in Nederland vaak echt ‘vluchteling’’ verteld hij me. ‘Alsof ik de hele tijd verdrietig en bang moet zijn, ik wil het ook wel eens gewoon naar mijn zin hebben’.

Toch heb ik het gevoel dat ‘mijn’ statushouder zich steeds minder ‘vluchteling’ voelt. Ten eerste heeft hij steeds meer sociale contacten. Hij kent nu ongeveer 100 Syriërs in zijn omgeving. In zijn eentje eten, slapen en koffie drinken is er dus gelukkig niet meer bij voor hem. Hij heeft een vriend in het ziekenhuis bijvoorbeeld, hij is zo veel mogelijk bij hem. Op het moment dat hij een afspraak met mij heeft, zorgt hij dat iemand op zijn vriend let. De instelling die Nederlanders soms hebben: ‘even lekker alleen’ heeft hij duidelijk niet overgenomen. Wat hij wel overgenomen heeft is fietsen. Op onze eerste afspraak stond ik hem raar aan te kijken
toen hij zei dat hij een uur liep naar de DZB. ‘Dat is het verschil tussen ons’ zei hij, ‘bij jou moet alles snel snel snel, met je fiets, ik wil gewoon rustig lopen’. Nu fietst hij net zo snel met mij mee.
Ten slotte is hij zich meer op zijn gemak gaan voelen in Nederland. Tijdens onze wandeling op de boerderij laat hij me zien hoe je een schaap vangt en hoe je met een kalkoen communiceert. Dingen die hij vroeger op de boerderij heeft geleerd. Daarna lopen we terug langs de koeien. Ik vertel hem over het Leidse studentenleven: ‘sommige jongens noemen een flinke gezette meid ook wel eens een ‘koe’’. Hij reageert enthousiast; ‘Oh in het Arabisch is dat precies hetzelfde!’

Door: Viola Treffers, Mentor van Abed


webdesign en realisatie door: MC United Reclamestudio, Alphen aan den Rijn